| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Figuras con máscaras y atuendos carnavalescos, saltan y gesticulan, participando en una danza grotesca y jocosa a la que parece ajeno al personaje recostado en primer término, con bombín y gafas. A pesar del pequeño formato, consigue profundidad espacial, jugando con contrastes de luces y colores.
Figuras con caretas e vestimentas do Entroido saltan e xesticulan, participando nunha danza grotesca e xocosa que parece allea a personaxe recostada no primeiro termo, con bombín e gafas. A pesar do pequeno formato, consegue profundidade espacial, xogando con contrastes de luces e cores.
En Ourense nació Manuel Prego de Oliver, el 19 de abril de 1915, y en esta ciudad moriría, casi con años justos, otro abril de 1986. Su vocación por el arte es temprana, aunque no pueda deldicarse a él profesionalmente sino bastantes años más tarde. El inquieto muchacho, de una familia que dará intelectuales y periodistas, ejerce como maestro en la aldea de San Mamede de Urros, en 1933, cuando cuenta sólo dieciocho años. La guerra civil trunca su dedicación, puesto que se ve relegado del Magisterio al concluir la contienda, cuando ya depende de él una familia. Así, la pintura, que es su vocación, ha de constituir su medio de vida. Realiza su primera exposición en Madrid en 1941. Después lo hace en Barcelona, Bilbao, Salamanca, donde pinta murales en restaurantes. En Galicia muestra su obra en Vigo, donde encuentra apoyo del notario Alberto Casal, su protector, y realiza numerosos retratos, de excelente pintura, de antiguos presidentes de la Cámara de Comercio, y dos murales, uno del trabajo en el campo y otro en el mar, para la Estación Marítima, a finales de la década de los cincuenta, ambos obras maestras de su quehacer plástico. Expone también en Ourense y A Coruña. Dibujos de Prego aparecen con frecuencia en publicaciones de Madrid. Su firma se hace habitual en los dominicales de ABC. La gran muestra de su vida la realiza en París, en 1981, en el Palacio de la Unesco, después traladada a Barcelona, al palacio de Pedralbes, al Centro Cultural Caixavigo, en 1984 y a su ciudad natal en 1985. Prego es un lector infatigable, un discutidor razonante, de sibilina dialéctica. Su figura menuda y enjuta está en todas partes. Su presencia en los veranos de Baiona se hace proverbial, en tertulia con Torrente Ballester, Carlos Casares y el periodista Iglesias Viqueira. Allí, en la cafetería Monterrey, se le recuerda con una placa en el lugar donde la reunión se efectuaba cada mañana estival. Su obra está en todos los Museos de Galicia y en importantes colecciones institucionales y privadas. Prego amaba lo humilde, de lo que da constante referencia en su pintura. Amaba a los niños, a los ancianos, a los mendigos. Amaba a los caballos, a los perros, a las flores del campo, a las dornas y a las playas desiertas. Dibujante muy seguro, de trazo nervioso y efectista, manchaba con aquilatamiento, en empaste grueso y calibrado. Su pintura es olorosa, intimista, lírica. Algunas veces de ironía, y siempre de ternura, presiden el espíritu de sus figuras, como abocetadas y con tanta vitalidad. Dejó una amplia obra con géneros muy concretos: bodegón, paisaje, desnudo femenino, niños, viejos, mendigos, peces. Podría hablarse de series, tal es la insistencia de un mismo motivo a lo largo de su vida.
-García Iglesias, José Manuel: Manuel Prego. Su obra. A Coruña, Fundación Barrié de la Maza, 1989. -Chamoso Lamas, Manuel: «Arte», en Galicia. Barcelona, 1976. Edit. Noguer. -Campoy, A. M.: Diccionario crítico del Arte español contemporáneo. Madrid, Ibérico Europea de Edic. 1973. -VV. AA.: Prego. Ourense, Diputación Provincial, 1985. -Ilarri Gimeno, Angel: Catálogo del Pazo Museo «Quiñones de León». Vigo, Excmo. Ayuntamiento, 1978. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Pablos, Francisco: Colección Adriano Marques de Magallanes. Vigo, Excmo. Ayuntamiento 1992. -Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, Caixa Galicia, 1987. -Areán, Carlos: 30 años de Arte español. Madrid, Edic. Guadarrama, 1972.
En Ourense naceu Manuel Prego de Oliver o 19 de abril de 1915, e nesa cidade habería de morrer outro abril de 1986. A súa vocación pola arte é temperá, aínda que non poida dedicarse a ela profesionalmente senón bastantes anos máis tarde. O inquedo rapaz, dunha familia que dará intelectuais e xornalistas, exerce como mestre na aldea de San Mamede de Urros, en 1933, cando ten só dezaoito anos. A guerra civil trunca a súa dedicación, posto que se ve relegado do maxisterio ó remata-la contenda cando xa depende del unha familia. Así, a pintura, que é a súa vocación, ha de constituí-lo seu medio de vida. Realiza a súa primeira exposición en Madrid en 1941. Despois faino en Barcelona, Bilbao, Salamanca, onde pinta murais en restaurantes. En Galicia mostra a súa obra en Vigo, onde encontra apoio do notario Alberto Casal, o seu protector, e realiza numerosos retratos, de excelente pintura, de antigos presidentes da Cámara de Comercio e dous murais, un do traballo no campo e outro no mar, para a Estación Marítima, a finais da década dos cincuenta, ámbolos dous obras mestras da súa angueira plástica. Expón tamén en Ourense e na Coruña. Debuxos de Prego aparecen con frecuencia en publicacións de Madrid. A súa firma faise habitual nos dominicais do ABC. A grande mostra da súa vida realízaa en París, en 1981, no Palacio da Unesco, despois trasladada a Barcelona, ó palacio de Pedralbes, ó Centro Cultural Caixavigo, en 1984, e á súa cidade natal en 1985. Prego é un lector infatigable, un discutidor razoante, de sibilina dialéctica. A súa figura miúda e enxoita está en todas partes. A súa presencia nos veráns de Baiona faise proverbial, en tertulia con Torrente Ballester, Carlos Casares e mailo xornalista Iglesias Viqueira. Alí, na cafetería Monterrey, lémbrano cunha placa no lugar onde a xuntanza se efectuaba cada mañá estival. A súa obra está en tódolos museos de Galicia e mais en importantes institucionais e privadas. Prego amaba o humilde, do que dá constante referencia na súa pintura. Gustábanlle os rapaces, os vellos, os mendigos; os cabalos, os cans, as flores do campo, as dornas e as praias desertas. Debuxante moi seguro, con trazo nervioso e efectista, manchaba con precisión, cun empaste groso e calibrado. A pintura é olorosa, intimista, lírica. Algunhas veces a ironía, e sempre a tenrura, presiden o espírito das súas figuras, como abosquexadas e con tanta vitalidade. Deixou unha ampla obra con xéneros moi concretos: bodegón, paisaxe, nu feminino, nenos, vellos, mendigos, peixes. Podería falarse de series, tal é a insistencia dun mesmo motivo ó longo da súa vida.
-García Iglesias, José Manuel: Manuel Prego. Su obra. A Coruña, Fundación Barrié de la Maza, 1989. -Chamoso Lamas, Manuel: «Arte», en Galicia. Barcelona, 1976. Edit. Noguer. -Campoy, A. M.: Diccionario crítico del Arte español contemporáneo. Madrid, Ibérico Europea de Edic. 1973. -VV. AA.: Prego. Ourense, Diputación Provincial, 1985. -Ilarri Gimeno, Angel: Catálogo do Pazo Museo «Quiñones de León». Vigo, Concello, 1978. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Pablos, Francisco: Colección Adriano Marques de Magallanes. Vigo, Concello, 1992. -Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, Caixa Galicia, 1987. -Areán, Carlos: 30 años de Arte español. Madrid, Edic. Guadarrama, 1972.
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
|
Figuras con máscaras y atuendos carnavalescos, saltan y gesticulan, participando en una danza grotesca y jocosa a la que parece ajeno al personaje recostado en primer término, con bombín y gafas. A pesar del pequeño formato, consigue profundidad espacial, jugando con contrastes de luces y colores.
Figuras con caretas e vestimentas do Entroido saltan e xesticulan, participando nunha danza grotesca e xocosa que parece allea a personaxe recostada no primeiro termo, con bombín e gafas. A pesar do pequeno formato, consegue profundidade espacial, xogando con contrastes de luces e cores.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...