| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Con una poética expresionista, gestual y decorativa, diseña estrechas bandas de colores y una especie de pantalla de bordes blandos en las que se mueven figuras que son rostros con profundas miradas y bocas entreabiertas dispuesta al grito, entre gotas, manchas, salpicaduras y trazos de ritmo envolvente y entrecruzado, con colores que estallan en amarillos, azules, rojos, verdes y blancos, configurando un todo orgánico vivo con un expresionismo de afinidades saurianas.
"Mercedes Ruibal" Antológica, octubre y noviembre de 1993, en Casa das Artes, Vigo. "Entre a tradición e a modernidade" en el Centro Cultural Caixavigo, octubre, 1996
"Mercedes Ruibal", Catálogo de la exposición en la carátula de la portada, y en la p. 54. "Entre a tradición e a modernidade" catálogo de la exposición con el nº15
Cunha poética expresionista, xestual e decorativa deseña estreitas bandas de cores e unha especie de pantalla de bordos brandos na que se moven figuras que son rostros con profundas miradas e bocas medio abertas dispostas a berraren, entre gotas, manchas, salpicaduras e trazos de ritmo envolvente e entrecruzado, con cores que estalan en marelos, azuis, vermellos, verdes e brancos, configurando un todo orgánico vivo cun expresionismo de afinidades saurianas.
"Mercedes Ruibal" Antolóxica, outubro e novembro de 1993, na Casa das Artes, Vigo. "Entre a tradición e a modernidade" no Centro Cultural Caixavigo, outubro, 1996
"Mercedes Ruibal", Catálogo da Exposición, na carátula da portada e na páxina 54. "Entre a tradición e a modernidade" catálogo da exposición co nº 15.
Peculiar, personalísima carrera la de esta pintora, de una familia de artistas, puesto que es hija de Yoya, pintora "naif" excelente; hermana del dramaturgo Jose Ruibal, y esposa del pintor y arquitecto Agustín Pérez Bellas. Comenzó a pintar en Buenos Aires, de la mano de Laxeiro, a quien siguió muy de cerca en sus inicios. Posteriormente derivó hacia un expresionismo deliberadamente ingenuista y como feroz, a un mismo tiempo. Ha realizado exposiciones en numerosas ciudades de España, en Italia y en Suramérica. Amiga de Rafael Alberti, el poeta gaditano le dedicó un poema entre festivo y escatológico, que ha dado la vuelta al mundo. Escribió una extraña novela, titulada "Confesiones de volatinera con bragas de repuesto al fondo", ilustrada con dibujos de su marido, ya fallecido, y con la impresión de las páginas en colores cambiantes, como un tornasol. Ha sido elogiada por Campoy, Gaya Nuño, Moreno Galván y otros críticos importantes. La pintura de Mercedes Ruibal está en el museo de Arte Contemporáneo de Madrid, Nicaragua y Chile, y en todos los Museos de Galicia. Con modos que se aproximaban primero a Laxeiro, y después a Rouault, su expresionismo es en el fondo lírico. Ferocidad, ingenuismo, pura intención ornamental y tendencias denunciadoras, hasta panfletarias. Todo cabe en sus figuras dichas en rojo, en azul, en negro, con miradas alucinadoras y síntesis de dibujo muy sabias.
-Gaya Nuño, J. A.: La pintura española del siglo XX. Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1970. -Campoy, A. M.: Diccionario crítico del Arte Español contemporáneo. Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1973. -Chamoso Lamas, Manuel: "Arte", en Galicia. Barcelona, Edit. Noguer 1976. -Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, Caixa Galicia, 1987. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -II Bienal de artistas gallegas. Vigo, 1990. -VV. AA.: Mercedes Ruibal. Vigo, Ayuntamiento, 1993.
Peculiar, personalísima é a carreira desta pintora, que procede dunha familia de artistas, xa que é filla de Yoya, excelente pintora "naïf", irmá do dramaturgo José Ruibal e esposa do pintor e arquitecto Agustín Pérez Bellas. Empezou a pintar en Bos Aires, da man do mestre Laxeiro, a quen seguiu moi de preto nos seus inicios. Máis tarde derivou cara a un expresionismo deliberadamente inxenuísta e asemade feroz. Realizou exposicións en numerosas cidades de España, Italia e Sudamérica. Amiga de Rafael Alberti, o poeta gaditano dedicoulle un poema entre festivo e escatolóxico, que deu a volta ó mundo. É autora dunha novela estraña, que ten por título "Confesiones de volatinera con bragas de repuesto al fondo", con ilustracións do seu marido, xa falecido, e cunha impresión das páxinas en cores cambiantes coma un tornasol. Eloxiárona Campoy, Gaya Nuño, Moreno Galván e outros críticos importantes. A pintura de Mercedes Ruibal atópase no Museo de Arte Contemporánea de Madrid, Nicaragua e Chile, ademais de en tódolos museos de Galicia. Con modos que se achegan primeiro a Laxeiro e despois a Rouault, o seu expresionismo é, no fondo, lírico. Características deste artista son a ferocidade, o inxenuísmo a pura intención ornamental e as tendencias denunciadoras, ata panfletarias. Todo cabe nas súas figuras ditas en vermello, azul e negro, con miradas alucinadoras e acertadas sínteses de debuxos.
-Gaya Nuño, J. A.: La pintura española del siglo XX. Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1970. -Campoy, A. M.: Diccionario crítico del Arte Español contemporáneo. Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1973. -Chamoso Lamas, Manuel: "Arte", en Galicia. Barcelona, Edit. Noguer 1976. -Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, Caixa Galicia, 1987. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -II Bienal de artistas gallegas. Vigo, 1990. -VV. AA.: Mercedes Ruibal. Vigo, Concello, 1993.
Con una poética expresionista, gestual y decorativa, diseña estrechas bandas de colores y una especie de pantalla de bordes blandos en las que se mueven figuras que son rostros con profundas miradas y bocas entreabiertas dispuesta al grito, entre gotas, manchas, salpicaduras y trazos de ritmo envolvente y entrecruzado, con colores que estallan en amarillos, azules, rojos, verdes y blancos, configurando un todo orgánico vivo con un expresionismo de afinidades saurianas.
"Mercedes Ruibal" Antológica, octubre y noviembre de 1993, en Casa das Artes, Vigo. "Entre a tradición e a modernidade" en el Centro Cultural Caixavigo, octubre, 1996
"Mercedes Ruibal", Catálogo de la exposición en la carátula de la portada, y en la p. 54. "Entre a tradición e a modernidade" catálogo de la exposición con el nº15
Cunha poética expresionista, xestual e decorativa deseña estreitas bandas de cores e unha especie de pantalla de bordos brandos na que se moven figuras que son rostros con profundas miradas e bocas medio abertas dispostas a berraren, entre gotas, manchas, salpicaduras e trazos de ritmo envolvente e entrecruzado, con cores que estalan en marelos, azuis, vermellos, verdes e brancos, configurando un todo orgánico vivo cun expresionismo de afinidades saurianas.
"Mercedes Ruibal" Antolóxica, outubro e novembro de 1993, na Casa das Artes, Vigo. "Entre a tradición e a modernidade" no Centro Cultural Caixavigo, outubro, 1996
"Mercedes Ruibal", Catálogo da Exposición, na carátula da portada e na páxina 54. "Entre a tradición e a modernidade" catálogo da exposición co nº 15.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...