| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Con enérgicos brochazos construye formas figurativas cuya potencia expresiva radica en la conjunción del gesto y el color. Negros y grises se convierten en cuerpos sintéticos que dialogan sobre el fondo blanco del papel. El reducido cromatismo de la pintura aumenta su expresividad.
"Colección Caixavigo. Pintura-Escultura-Dibujo". Tomo 3, página 293.
Con enérxicos brochazos constrúe formas figurativas cunha potencia expresiva que radica na conxunción do xesto e maila cor. Negros e grises convértense en corpus sintéticos que dialogan sobre o fondo branco do papel. O reducido cromatismo da pintura aumenta a súa expresividade.
"Colección Caixavigo. Pintura-Escultura-Dibujo". Tomo 3, páxina 293.
Comenzó a exponer muy joven, cuando aún no había cumplido los veinte años. Alternó las muestras individuales con las colectivas; en toda Galicia, Barcelona y Atenas, independientemente, y en la serie que con motivo de su centenario ofreció Caixavigo en 1980, Bienal de Pontevedra, Francia, Bélgica y muestras auspiciadas por la Consellería de Cultura de la Xunta de Galicia, entre las que estuvieron las tituladas «Vexo Vigo» y «A toda Tela». A mediados de los ochenta, este vigués ya conocido en el ámbito internacional fija su residencia en Barcelona y participa en numerosos acontecimientos del rico mundo artístico catalán, que reafirman su nombradía, lo que no le impide seguir en contacto con su tierra natal, en diversas exposiciones, que se extienden desde galerías particulares a cetámenes como el de Unión Fenosa, en cuya primera edición, de 1989, fue seleccionado. Carlos Crego ha cultivado siempre un expresionismo sinóptico, vagamente emparentable con las últimas tendencias del postcubismo, en gamas neutras y asordadas, sobre un excelente dibujo y sentido de la composición y el ritmo muy acusados. Su mancha es amplia, fácil, y a veces recurre a modos que lo asemejan al collage. Sus mundos son insinuaciones de escenas, próximas a la figuración, aunque sin incidir en ella, y siempre con una fuerte carga de abstracción. Figura en colecciones institucionales de importancia y en particulares, sobre todo en Cataluña.
-Pablos, Francisco: Plástica Gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -I Mostra Unión Fenosa. A Coruña, 1989.
Empezou a expoñer moi novo,cando aínda non fixera os vinte anos. Alternou as mostras individuais coas colectivas en toda Galicia, Barcelona e Atenas, independentemente e mais na serie que co gallo do seu centenario ofreceu Caixavigo en 1980, Bienal de Pontevedra, Francia, Bélxica, así como as mostras auspiciadas pola Consellería de Cultura da Xunta de Galicia, entre as que estiveron as tituladas "Vexo Vigo", e "A toda vela". A mediados dos oitenta este vigués, xa coñecido no ámbito internacional fixa a súa residencia en Barcelona e participa en numerosos acontecementos do rico mundo artístico catalán, que reafirman a súa fama, o que non impide que sega en contacto coa súa terra natal, en diversas exposicións que se espallan desde galerías particulares a certames coma o de Unión Fenosa, sendo seleccionado na primeira edición en 1989. Carlos Crego sempre cultivou un expresionismo sinóptico, vagamente emparentable coas últimas tendencias do poscubismo, en gammas neutras e axordadas, encol dun excelente debuxo e un sentido da composición e un ritmo moi acusados. A súa mancha é ampla, loada, e ás veces, recorre a modos que o asemellan ó college. Os seus mundos son insinuacións de escenas, preto da figuración malia sen incidir nela e sempre cunha forte carga de abastracción. Figura en coleccións institucinais de importancia e mais en particulares, sobre todo en Cataluña.
-Pablos, Francisco: Plástica Gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -I Mostra Unión Fenosa. A Coruña, 1989.
|
|
Con enérgicos brochazos construye formas figurativas cuya potencia expresiva radica en la conjunción del gesto y el color. Negros y grises se convierten en cuerpos sintéticos que dialogan sobre el fondo blanco del papel. El reducido cromatismo de la pintura aumenta su expresividad.
"Colección Caixavigo. Pintura-Escultura-Dibujo". Tomo 3, página 293.
Con enérxicos brochazos constrúe formas figurativas cunha potencia expresiva que radica na conxunción do xesto e maila cor. Negros e grises convértense en corpus sintéticos que dialogan sobre o fondo branco do papel. O reducido cromatismo da pintura aumenta a súa expresividade.
"Colección Caixavigo. Pintura-Escultura-Dibujo". Tomo 3, páxina 293.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...