| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
La soledad y un obsesivo silencio potencian esa experiencia mística de las pantallas configuradas con un lenguaje secreto de grises y sombras. El artista juega con el vacío de una pantalla televisiva a la que se mira pero en la que no se descubre nada. En la parte superior aparece un número como un guiño irónico, muy del gusto del llamado, por algunos, posmodernismo. Auna la plasticidad esencial de la pintura con mensajes personales.
"Colección Caixavigo. Pintura-Escultura-Dibujo". Tomo 3, página 272.
A soidade e un obsesivo silencio potencian esa experiencia mística das pantallas configuradas cunha linguaxe secreta de grises e sombras. O artista xoga co vacío dunha pantalla televisiva á que se mira pero na que non se descobre nada. Na parte superior aparece un número como unha choscadela irónica, moi do gusto do chamado por algúns posmodernismo. Aúna a plasticidade esencial da pintura con mensaxes persoais.
"Colección Caixavigo. Pintura-Escultura-Dibujo". Tomo 3, páxina 272.
Su nombre completo es Eduardo Matamoro Irago. Cursó estudios en la Facultad de Bellas Artes de la Universidad complutense de Madrid, en la que se licenció en la rama de Pintura y Grabado. Comenzó a exponer muy joven, en 1984, en la sala de Caixavigo en Vilagarcía de Arousa. Se vincula al grupo Atlántica a partir de 1985. Ha realizado exposiciones individuales y colectivas en numerosas ciudades de España y de toda Europa, especialmente en Italia. Obtuvo beca «Xóvenes Valores», de la Diputación de Pontevedra y de los Talleres de Arte Actual, del Círculo de Bellas Artes, Antonio Saura, Madrid. Igualmente obtuvo la beca Colmeiro, la del Comité Conjunto Hispano-Americano de Nueva York, en 1988, y de la Academia de Bellas Artes, Historia y Arqueología de Roma, en 1990. Su obra fue adquirida en la I Mostra Unión Fenosa y logró segunda medalla en la Bienal de Pontevedra de 1990. Su pintura es por completo informalista, aunque a veces se intuyen vagas referencias icónicas, de carácter onírico, emparentables con el mundo de Odilon Redon. Grafismos caprichosos, un objeto imposible inscrito en un espacio ideal, manchas sucesivas calculadamente armonizadas, son su peculiar mundo. Su materia es abigarrada, casi corpórea a veces. Las corrientes del llamado «Minimal Art» han influido en su peculiar concepto plástico. Está representado en colecciones institucionales de Galicia y de Italia.
-I Mostra Unión Fenosa. A Coruña, 1989. -VV. AA.: Baiona Horizonte Atlántico. Vigo, 1992. -Presencias e procesos. Compostela, Xunta de Galicia, 1989. -1990, becas e adquisicións. Compostela, Xunta de Galicia, 1986.
O seu nome completo é Eduardo Matamoro Irago. Cursou estudios na Facultade de Belas Artes da Universidade Complutense de Madrid, na que se licenciou na rama de Pintura e Gravado. Empezou a expoñer moi novo, en 1984, na sala de Caixavigo, en Vilagarcía de Arousa. Vencéllase ó grupo Atlántica a partir de 1985. Realizou exposicións invidivuais e colectivas en numerosas cidades de España e de toda Europa, especialmente en Italia. Obtivo a bolsa "Xovenes valores", da Deputación de Pontevedra e dos Tallares de Arte Actual, do Círculo de Belas Artes, Antonio Saura, de Madrid. Tamén gañou a bolsa Colmeiro, a do Comité Conxunto Hispano Americano de Nova York, en 1988, e a da Academia de Belas Artes, Historia e Arqueoloxía, de Roma, en 1990. A súa obra adquirírona na I Mostra Unión Fenosa e acadou a segunda medalla na Bienal de Pontevedra de 1990. A súa pintura é por completo informalista, aínda que ás veces se intúen vagas referencias icónicas, de carácter onírico, emparentables co mundo de Odilon Redón. Grafismos caprichosos, un obxecto imposible inscrito nun espacio ideal, manchas sucesivas calculadamente harmonizadas son o seu mundo peculiar. A súa materia é heteroxénea, case corpórea ás veces. As correntes do chamado "Minimal Art" influíron no seu particular concepto plástico. Está representado en coleccións institucionais de Galicia e de Italia.
-I Mostra Unión Fenosa. A Coruña, 1989. -VV. AA.: Baiona Horizonte Atlántico. Vigo, 1992. -Presencias e procesos. Compostela, Xunta de Galicia, 1989. -1990, becas e adquisicións. Compostela, Xunta de Galicia, 1986.
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
La soledad y un obsesivo silencio potencian esa experiencia mística de las pantallas configuradas con un lenguaje secreto de grises y sombras. El artista juega con el vacío de una pantalla televisiva a la que se mira pero en la que no se descubre nada. En la parte superior aparece un número como un guiño irónico, muy del gusto del llamado, por algunos, posmodernismo. Auna la plasticidad esencial de la pintura con mensajes personales.
"Colección Caixavigo. Pintura-Escultura-Dibujo". Tomo 3, página 272.
A soidade e un obsesivo silencio potencian esa experiencia mística das pantallas configuradas cunha linguaxe secreta de grises e sombras. O artista xoga co vacío dunha pantalla televisiva á que se mira pero na que non se descobre nada. Na parte superior aparece un número como unha choscadela irónica, moi do gusto do chamado por algúns posmodernismo. Aúna a plasticidade esencial da pintura con mensaxes persoais.
"Colección Caixavigo. Pintura-Escultura-Dibujo". Tomo 3, páxina 272.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...