| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Dos grandes trazos curvos cruzan la superficie, como caminos que se bifurcan, acotando espacios que engloban formas geométricas, figuras, signos, rayas punteadas y un cordel añadido a la composición en su estado natural con múltiples significados. Enfatiza, así los márgenes del cuadro que participan de la misma energía que el centro por donde se expanden manchas, gestos y signos codificados por la tradición, letras, cruces, flechas con los que el artista juega bajo un azar controlado por la concentración espiritual que precede al gesto.
«Xurxo Oro Claro» en Colegio de Arquitectos, del 3 al 23 de noviembre de 1989. Vigo.
«Xurxo Oro Claro». Catálogo de la exposición.
Dous grandes trazos curvos cruzan a superficie coma camiños que se bifurcan, acotando espacios que engloban formas xeométricas, figuras, signos, raias punteadas e un cordel engadido á composicón no seu estado natural con múltiples significados. Enfatiza así as marxes do cadro que participan da mesma enerxía có centro por onde se espallan manchas, xestos e signos codificados pola tradición, letras, cruces, frechas cos que o artista brinca debaixo dun azar controlado pola concentración espiritual que precede ó xesto.
"Xurxo Oro Claro" no Colexio de Arquitectos, do 3 ó 23 de novembro de 1989. Vigo.
"Xurxo Oro Claro", Catálogo da exposición.
Vinculado desde muy joven a Ourense, reside en la silente e histórica villa de Allariz. Se dio a conocer en las muestras al aire libre que por las fiestas del Corpus se celebraban en la ciudad de las burgas y participó en el último ciclo del centenario de Caixavigo, en 1980. Acudió a otras colectivas, como la V Bienal de Arte Joven de Pontevedra, y en la faceta del grabador estuvo presente en el certamen Máximo Ramos de O Ferrol. Fuera de España, su inicial presencia se produce en Londres, y posteriormente en diferentes ciudades portuguesas. Dibujante notable, gana premios en esta modalidad, como el de Amigos de Serrablo, en Huesca, y el nacional Antonio del Rincón, en Guadalajara. Fue seleccionado en las tres primeras ediciones de la Mostra Unión Fenosa, en 1989, 1991 y 1993. Sus exposiciones individuales se iniciaron en 1980, en Ourense, y bastante espaciadas, han recorrido toda Galicia y algunas ciudades de Alemania. La faceta de grabador es en él importante, destacando sus carpetas denominadas «Testas» y «Pasta». Está representado en los museos de Ferrol, Guinea Ecuatorial, Carlos Maside de Sada, Comunidad de Castilla León y en el de dibujo Castillo de Lorres, en Sabiñánigo, Huesca. Más que estrictamente un pintor, Oro Claro es un plástico que se expresa en concepciones abstractivzas de vagas referencias formales, o se acerca a los volúmenes concretos, a los que imprime una personalidad de resultado escueto, muy meditado. De alguna manera es un expresionista abstracto, en gamas neutras y materia bien trabajada, sobre un dibujo escueto y firme en el que se acusa, en las texturas la condición de grabador. Interesado por la geometría, tanto plana como espacial, de ella parte para sus expresiones, en las que a veces queda implícita cierta intención social. Arte muy conceptual, razonado, que pone de manifiesto un largo proceso de intenalización del mundo entorno, para expresarse en ocres, sienas, tierras y algún carmín desvaído.
-I, II y II Mostras Unión Fenosa. A Coruña, 1989, 1991 y 1993. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Volumes. Compostela, Xunta de Galicia, 1992.
Vencellado desde moi novo a Ourense, reside na silandeira e histórica vila de Allariz. Deuse a coñecer nas mostras ó aire libre que polas festas do Corpus se celebraban na cidade das burgas e participou no último ciclo do centenario de Caixavigo, en 1980. Acudiu a outras colectivas, como a V Bienal de Arte Xove de Pontevedra e na faceta de gravador estivo presente no certame Máximo Ramos do Ferrol. Fóra de España, a súa inicial presencia pordúcese en Londres, e posteriormente en diferentes cidades portuguesas. Debuxante notable, gaña premios nesta modalidade, como o de Amigos de Serrablo, en Huesca, e o nacional Antonio del Rincón, en Guadalajara. Foi seleccionado nas tres primeiras edicións da Mostra Unión Fenosa, en 1989,1991 e 1993. As súas exposicións individuais iniciáronse en 1980, en Ourense, e bastante espaciadas percorrerán toda Galicia e algunhas cidades de Alemaña. A faceta de gravador é nel importante, destacando as súas carpetas denominadas "Testas" e "Pasta". Está representado nos museos de Ferrol, Guinea Ecuatorial, Carlos Maside de Sada, Comunidade de Castela-León e no de debuxo Castillo de Lorres en Sabiñanigo, Huesca. Máis ca estrictamente un pintor, Oro Claro é un plástico que se expresa en concepcións abstractivas de vagas referencias formais ou se achega ós volumes concretos, ós que imprime unha pesonalidade de resultado simple, moi meditado. Dalgunha maneira é un expresionista abstracto, en gammas neutras e materia ben traballada, sobre un debuxo conciso e firme no que se acusa nas texturas a condición de gravador. Interesado pola xeometría, tanto plana como espacial, dela parte para as súas expresións, nas que ás veces queda implícita certa intención social. Arte moi conceptual, razoada, que pon de manifesto un longo proceso de internalización do mundo contorno, para expresarse en ocres, sienas, terras e algún carmín desvaído.
-I, II y III Mostras Unión Fenosa. A Coruña, 1989, 1991 y 1993. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Volumes. Compostela, Xunta de Galicia, 1992.
|
|
|
| ||||||||||||
|
Dos grandes trazos curvos cruzan la superficie, como caminos que se bifurcan, acotando espacios que engloban formas geométricas, figuras, signos, rayas punteadas y un cordel añadido a la composición en su estado natural con múltiples significados. Enfatiza, así los márgenes del cuadro que participan de la misma energía que el centro por donde se expanden manchas, gestos y signos codificados por la tradición, letras, cruces, flechas con los que el artista juega bajo un azar controlado por la concentración espiritual que precede al gesto.
«Xurxo Oro Claro» en Colegio de Arquitectos, del 3 al 23 de noviembre de 1989. Vigo.
«Xurxo Oro Claro». Catálogo de la exposición.
Dous grandes trazos curvos cruzan a superficie coma camiños que se bifurcan, acotando espacios que engloban formas xeométricas, figuras, signos, raias punteadas e un cordel engadido á composicón no seu estado natural con múltiples significados. Enfatiza así as marxes do cadro que participan da mesma enerxía có centro por onde se espallan manchas, xestos e signos codificados pola tradición, letras, cruces, frechas cos que o artista brinca debaixo dun azar controlado pola concentración espiritual que precede ó xesto.
"Xurxo Oro Claro" no Colexio de Arquitectos, do 3 ó 23 de novembro de 1989. Vigo.
"Xurxo Oro Claro", Catálogo da exposición.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...