| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Parte de negros que cubren el fondo del cuadro, y, con brochazos morados nos conduce hacia anaranjados, ocres, amarillos rojos y blancos que irrumpen con fuerza colocándonos en la sima de un volcán. Juegan con gestos y texturas y sin abandonarse a ellas, con armonías cromáticas, nos lleva hacia la luz.
«Mingos Teixeira» en la Nueva Sala de Exposiciones Caixavigo enero de 1992.
Parte de negros que cobren o fondo do cadro e con brochazos morados condúcenos cara a alaranxados, ocres, marelos, vermellos e brancos que irrompen con forza colocándose na sima dun volcán. Brinca con xestos e texturas e sen abandonarse a elas, con harmonías cromáticas lévanos cara á luz.
"Mingos Teixeira" na Nova Sala de Exposicións Caixavigo, xaneiro de 1992.
De formación casi autodidacta, siguió cursos de dibujo y pintura en la Escuela de Artes y Oficios de su ciudad natal. Compartió la dedicación a la pintura con tareas industriales, que abandonó para entregarse a actividades didácticas en centros de enseñanza y a divulgaciones de arte cerca de la juventud, que han merecido estímulo y elogio generalizados. Crea y dirige la Escuela de medios técnicos de realización artística, «Irmanxelos» y otras, y ha sido becado por la Xunta de Galicia para la investigación plástica. Comenzó a exponer en los años ochenta, en colectivas, en muchas de las cuales destacó y obtuvo premios, como el primero del centenario de la Alianza Francesa, en Vigo. Sus muestras individuales se han sucedido por toda España en los últimos años. Está representado en los museos de Vigo, Pontevedra, Ourense, A Coruña, y figura en importantes colecciones institucionales, entre ellas la Thyssen Bornemisza. Mingos Teixeira, firma de este pintor, es un abstracto puro, rigurosamente informalista, más próximo al expresionismo exultante que a otros modos de razonar la ausencia de referencias concretas. Sus manchas grumosas, de textura muy calibrada, son expansivas, centrífugas, sobre fondos neutros y como aurorales. Una etapa inicial de su obra lo acercaba a Manuel Viola y al expresionismo abstracto francés, aunque Mingos es en el fondo un lírico exquisito, tendente al intimismo, captable en sus rosas inefables, en sus ocres atenuados, en sus naranjas suaves, sobre los que inscribe negros viscosos, densos, con grumos y grafismos de gran efectividad.
-VV. AA.: Feitizo. Alicante, Sala Municipal, 1995.
De formación case autodidacta, seguiu cursos de debuxo e pintura na Escola de Artes e Oficios da súa cidade natal. Compartiu a dedicación á pintura con tarefas industriais, que abandonou para se entregar a actividades didácticas en centros de ensinanza e a divulgacións de arte preto da mocidade, que mereceron o estímulo e o eloxio xeralizados. Crea e dirixe a Escola de medios técnicos de realización artística "Irmanxelos" e outras, sendo tamén bolseiro da Xunta de Galicia para a investigación plástica. Empezou a expoñer nos anos oitenta, en colectivas, en moitas das que obtivo premios, coma o primeiro do centenario da Alianza Francesa, en Vigo. As súas mostras individuais sucedéronse por toda España nos últimos anos. Está representado nos museos de Vigo, Pontevedra, Ourense, A Coruña e figura en importantes coleccións institucionais, entre elas a Thyssen Bornemisza. Mingos Teixeira, firma deste pintor, é un abstracto puro, rigorosamente informalista, máis achegado ó expresionismo exultante cá outros modos de razoa-la ausencia de referencias concretas. As súas manchas grumosas, cunha textura moi calibrada, son expansivas, centrífugas, sobre fondos neutros e coma de aurora. Unha etapa inicial da súa obra achegouno a Manuel Viola e ó expresionismo abstracto francés aínda que Mingos é no fondo un lírico exquisito, tendente ó intimismo, captable nos seus rosas inefables, nos seus ocres atenuados, nos seus laranxas suaves, sobre os que inscribe negros viscosos, densos con grumos e grafismos de grande efectividade.
-VV. AA.: Feitizo. Alicante, Sala Municipal, 1995.
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
Parte de negros que cubren el fondo del cuadro, y, con brochazos morados nos conduce hacia anaranjados, ocres, amarillos rojos y blancos que irrumpen con fuerza colocándonos en la sima de un volcán. Juegan con gestos y texturas y sin abandonarse a ellas, con armonías cromáticas, nos lleva hacia la luz.
«Mingos Teixeira» en la Nueva Sala de Exposiciones Caixavigo enero de 1992.
Parte de negros que cobren o fondo do cadro e con brochazos morados condúcenos cara a alaranxados, ocres, marelos, vermellos e brancos que irrompen con forza colocándose na sima dun volcán. Brinca con xestos e texturas e sen abandonarse a elas, con harmonías cromáticas lévanos cara á luz.
"Mingos Teixeira" na Nova Sala de Exposicións Caixavigo, xaneiro de 1992.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...