| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Sobre la superficie plana, vacía, del papel, destacan dos pequeñas siluetas, moviéndose, como desgajándose la una de la otra, como una figura, desprendiéndose de su sombra. El artista, escultor, juega con el espacio y el movimiento, el vacío y el lleno, combinando negro, verde y anaranjado.
"75 años de arte y deporte en Galicia". Casa das Artes, Vigo. Del 9 de junio al 20 de agosto de 1998.
Sobre a superficie plana, baleira, do papel, detacan dúas pequenas siluetas, movéndose como desprendéndose unha da outra, como unha figura desprendéndose da súa sombra. O artista, escultor, xoga co espacio e o movemento, o vacío e o cheo, combinando o negro, o verde e alaranxado.
"75 años de arte y deporte en Galicia". Casa das Artes, Vigo. Do 9 de xuño ao 20 de agosto de 1998.
Luminaria única, absoluta, en el panorama de la escultura contemporánea, y con ámbito mundial, este cambadés, de la tierra de Asorey. De familia de artesanos, se incia en el oficio de la mano de su padre, cantero. Conoce la madera y el hierro al mismo tiempo que el granito del país. No sabe de academias, rigores dibujísticos, divinas proporciones. ¿Para qué, si lo suyo es arrancarle formas a una viga desechada tras el derribo de una vieja casa labrantina?. Pinta, con expresión infantil, ideaciones imposibles, manchas sugerentes. Juega con el color y la forma. Se inspira en el arte popular de su medio, en el pequeño mundo sugerente del Cambados de sus correrías infantiles, en cuyo pazo de Fefiñanes el primor de la cantería y el atrevimiento arquitectónico de su balcón en voladizo tiene escuela permanente. Expone por vez primera en su villa natal, en 1975. La obra del muchacho sorprende, irrita, interesa, entusiasma, apasiona. Al año siguiente está en Madrid, en una colectiva de gallegos en la vieja y tradicional sala Toisón de la calle Arenal. Aparece en Atlántica. Recorre España. Acude a las Bienales de Pontevedra y no es premiado. Las muestras de Arco, en Madrid, cuentan con él desde 1986. Su obra recorre Europa y América, y llega hasta Australia. Sorprende en Estados Unidos. Chicago, Ohio, Nueva York. La Galería Malbourough, templo mundial del arte contemporáneo, se interesa por el paleto gallego, paleto genial, y lo «ficha» cuando el artista, no ha cumplido aún los 30 años, caso único en el mundo y que en Galicia sólo tiene una compañía, la del también pontevedrés Jorge Castillo, si bien éste llega a tal distinción cuando cuenta medio siglo de existencia. Leiro es un fenómeno internacional. Su obra aparece en lugares públicos: Estación de Renfe, en Vigo; Institutos de Enseñanza Media de Carril, Pontevedra; Ayuntamiento de Vigo. La ciudad atlántica le encarga una obra y el artista responde con su ser ictiológico, alucinante, sorprendente, entristecido, que ya se conoce por «El Sireno». Acero inoxidable sobre dos altísimas columnas de granito pulido, verdes y negras. Otea el mar y ausculta la ciudad en su vieja Puerta del Sol. Entusiasma e irrita. Detractores, casi todos. Defensores, casi todos. Defensores, el siempre sensible Angel Ilarri y quien escribe estas líneas. Leiro llega a la antología máxima de figurar, como remate de un larguísimo camino que se inicia en la prehistoria, en «Galicia no tempo», la magna exposición de Compostela. Su obra está en museos de arte moderno de todo el mundo. Las grandes colecciones e instituciones públicas se la disputan. El propio artista suele llamar a algunas de sus piezas, «cousas», porque en cierto modo son indefinibles. Todas las materias son válidas para sus formas, aunque sin duda es la madera, los viejos y añosos troncos de carballos y castiñeiros de Galicia, donde mejor se expresa. Para Leiro vale la expresión atribuida a Miguel Angel de que escultura es quitarle al bloque lo que le sobra. A hachazos, a cuchilladas, a dentelladas casi, trabaja la materia, para darnos su peculiar visión trágica o irónica de la vida. Mutilaciones, rostros de ahogado grito desgarrador, humanidades ciclópeas, ideaciones y conceptos humanizados. O el chisme, la cosa, de ascendencia surrealista. A nadie se parece Leiro, único, fascinante. Muchos se parecerán a Leiro, muy pronto, ahora que el escándalo de su escultura comienza a tomar carta de naturaleza y callan los conservadores sin imaginación.
-Pablos, Francisco: Mitos y Leyendas de Galicia. Vigo, 1994. -Cameron, Dan: Leiro. Pontevedra, Diputación Provincial, 1991. -O rostro do tempo. Vigo, Ayuntamiento, 1991. -Roma Compostela. Compostela, Xunta de Galicia, 1989. -Catálogo de la exposición de Stedelij Museum Amsterdam, 1986, con la obra reproducida. -F. Pablos entrevista al autor en Faro de Vigo 20/4/99; A. Ruiz de Samaniego “Leiro: la pasión del monstruo” en ABC Cultural 8/5/99 con la obra reproducida; Ana B. Gómez en “ El Mundo” 11/5/99.
Luminaria única, absoluta no panorama da escultura contemporánea, e con ámbito mundial,é este cambadés da terra de Asorey. De familia de artesáns, iníciase no oficio da man de seu pai, que era canteiro. Coñece a madeira, o ferro e o granito do país. Non sabe de academias, rigores debuxísticos e divinas proporcións; para qué o seu é arrancable a unha trabe que botaron tralo derrube dunha vella casa labrega. Pinta, con expresión infantil, ideacións imposibles e manchas suxerentes. Xoga coa cor e a forma. Inspírase na arte popular do seu medio, no pequeno mundo suxerente do Cambados das súas brincadeiras infantís, onde ten escola permanente no pazo de Fefiñáns, tanto no primor das súas aventuras de neno coma na ousadía arquitectónica do seu balcón en beiril. Expón por primeira vez na súa vila natal en 1975. A obra do rapaz sorprende, irrita, interesa, entusiasma e apaixona. Ó ano seguinte está en Madrid, nunha colectiva de galegos na vella e tradicional sala Toisón da rúa Areal; aparece tamén en Atlántica; percorre España; acode ás bienais de Pontevedra nas que non foi premiado. As mostras de Arco en Madrid contan con el desde 1986. A súa obra percorre Europa e América, chegando ata Australia. Sorprende en Estados Unidos, concretamente en Chicago, Ohio e Nova York. A galería Malborough, templo mundial da arte contemporánea, interésase polo galego, xenial e "fíchao" cando o artista aínda non fixera os 30 anos, caso único no mundo e que en Galicia só ten outro paralego, a do tamén pontevedrés Jorge Castillo, se ben este chega a esta distincióin cando conta medio século de exitencia. Leiro é un fenómeno internacional. A súa obra aparece en lugares públicos coma a Estación de Renfe, en Vigo, no Instituto de Ensinanza Media de Carril, Pontevedra, no Concello de Vigo. A cidade atlántica encárgalle unha obra e o artista responde co seu ser ictiolóxico alucinante, sorprendente e tristeiro que xa se coñece por "O Sireno", de aceiro inoxidable encol de dúas columnas altísimas de granito pulido, verdes e negras. Otea o mar e ausculta a cidade na súa vella Porta do Sol; entusiasma e irrita; detractores, case todos, defensores, o sempre sensible Ángel Ilarri e mailo autor destas liñas. Leiro chega á antoloxía máxima de figuras, como remate dun moi longo camiño, que se inicia na prehistoria, en "Galicia no tempo", a magna exposición de Compostela. A súa obra atópase en museos de arte moderna de todo o mundo. As grandes coleccións e institucións públicas dispútanse as súas obras. O propio artista adoita chamar algunhas das súas pezas "cousas", porque en certo modo son indefinibles. Tódalas materias son válidas para as súas formas, aínda que é sen dúbida a madeira, os vellos e anellos troncos de carballos e castiñeiros de Galicia cos que mellor se expresa. Para Leiro vale a expresión atribuída a Miguel Ángel de que escultura é quitarlle ó bloque o que lle sobra. A machadazos, a coiteladas, a dentadas, case, traballa a materia para dárno-la súa peculiar visión tráxica ou irónica da vida. Mutilacións, rostros de afogado berro desgarrado, humanidades ciclópeas, ideacións e conceptos humanizados; ou o chisme, a cousa, de ascendencia surrealista. Non se parece a ninguén Leiro, único, fascinante. Moitos se van imitar a Leiro, moi axiña, agora que o escándalo da súa escultura empeza a tomar carta de natureza e calan os conservadores sen imaxinación.
-Pablos, Francisco: Mitos y Leyendas de Galicia. Vigo, 1994. -Cameron, Dan: Leiro. Pontevedra, Diputación Provincial, 1991. -O rostro do tempo. Vigo, Concello, 1991. -Roma Compostela. Compostela, Xunta de Galicia, 1989. -Catálogo da exposición do Stedelij Museum Amsterdam, 1986, coa obra reproducida. - F. Pablos entrevista ó autor en Faro de Vigo 20/4/99; A. Ruiz de Samaniego “Leiro: la pasión del monstruo” en ABC Cultural 8/5/99 coa obra reproducida; Ana B. Gómez en “ El Mundo” 11/5/99.
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
Sobre la superficie plana, vacía, del papel, destacan dos pequeñas siluetas, moviéndose, como desgajándose la una de la otra, como una figura, desprendiéndose de su sombra. El artista, escultor, juega con el espacio y el movimiento, el vacío y el lleno, combinando negro, verde y anaranjado.
"75 años de arte y deporte en Galicia". Casa das Artes, Vigo. Del 9 de junio al 20 de agosto de 1998.
Sobre a superficie plana, baleira, do papel, detacan dúas pequenas siluetas, movéndose como desprendéndose unha da outra, como unha figura desprendéndose da súa sombra. O artista, escultor, xoga co espacio e o movemento, o vacío e o cheo, combinando o negro, o verde e alaranxado.
"75 años de arte y deporte en Galicia". Casa das Artes, Vigo. Do 9 de xuño ao 20 de agosto de 1998.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...