| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Son las luces de un paisaje nocturno del que mágicamente el pintor borra todo lo superfluo para dejar sólo un armazón geométrico construido con colores. El artista mezcla ceras naturales y pigmentos elaborando pacientemente la pasta pictórica. Crea sus propios colores y, soñando con azules y morados nos lleva a fucsias, rojos, anaranjados y amarillos con un lenguaje sintético que respira incitación y sentimiento.
Son as luces dunha paisaxe nocturna do que maxicamente o pintor borra todo o superfluo para deixar só un armazón xeométrico construído con cores. O artista mestura ceras naturais e pigmentos elaborando pacientemente a pasta pictórica. Crea as súas propias cores e, soñando con azuis e morados nos leva a fucsias, vermellos, alaranxados e marelos cunha linguaxe sintética que respira incitación e sentimento.
Artista de formación autodidacta, acusa inicialmente adscripciones inevitables, por mero mimetismo, a corrientes neo expresionistas que en él son mundos vagarosos, en grandes dimensiones y unos modos que parecen despreciar la técnica, aunque, en el fondo, hay una muy clara preocupación por el resultado de la obra, que huye de la pintura meramente hábil.
Comenzó a exponer muy joven, antes de cumplir la veintena, en muestras colectivas como la del Aula de Cultura «Lume» de A Coruña, en 1976. Inmediatamente llamó la atención de la crítica por su insinuada figuración de base, que le permitía llegar a considerables libertades y a un mundo personal, a veces dramático y casi siempre lírico, desde un «arte pobre» de paleta neutra, con dominio de sienas y ocres.
En 1982 participó en el homenaje a Picasso de A Coruña. Sus evidentes condiciones le llevan a los Talleres de Arte Actual, que en Madrid dirige el pintor Luis Gordillo, cuya influencia acusa, aunque muy pronto seguirá caminos propios. Expuso en muestras colectivas en el Círculo de Bellas Artes de la capital de España, en Lorient, Francia, y en Portugal. Participó en las Bienales de 1984 u 1988 en Pontevedra, y en la I Mostra Unión Fenosa, en 1989. Sus muestras individuales se han repetido en diversas ciudades de Galicia y de España.
Mouzo insinúa mundos de ensoñación, con sugerencias testimoniales en las que figuras inconcretas se inscriben en espacios infinitos. Partió de modos cezannianos para llegar a un expresionismo vagamente referenciado en el que hay huellas de Chagall.
-Tempos de Pintura.
Xunta de Galicia, 1985.
-1990. Becas e adquisicións.
Xunta de Galicia, 1986.
Artista de formación autodidacta, acusa inicialmente adscricións inevitables, por simple mimetismo, a correntes neoexpresionistas que nel son mundos vagarosos, en grandes dimensións e uns modos que semellan despreza-la técnica aínda que, no fondo, hai unha moi clara preocupación polo resultado da obra que foxe da pintura sinxelamente hábil.
Empezou a expoñer moi novo, antes de face-los vinte anos, en mostras colectivas coma a da Aula de Cultura "Lume" da Coruña, en 1976.
Chamou inmediatamente a atención da crítica pola súa insinuada figuración de base, que lle vai permitir chegar a considerables liberdades e a un mundo persoal, ás veces dramático e case sempre lírico,desde unha "arte pobre" de paleta neutra, con dominio de sienas e ocres.
En 1982 participou na homenaxe a Picasso da Coruña. As súas evidentes condicións lévano ós Talleres de Arte Actual, que en Madrid dirixe o pintor Luis Gordillo, que influiu sobre el, aínda queu Mouzo Lavandeira moi axiña vai seguir camiños de seu. Expuxo en mostras colectivas no Círculo de Belas Artes da capital de España, en Lorient, Francia e mais en Portugal. Participou nas bienais de 1984 e 1988 en Pontevedra, así como na I Mostra Unión Fenosa en 1989. As súas mostras individuais repetíronse en diversas cidades de Galicia e de España.
Mouzo insinúa mundos de soño, con suxerencias testemuñais nas que figuras inconcretas se inscriben en espacios infinitos. Partiu de modos cezannianos para chegar a un expresionismo vagamente referenciado no que hai pegadas de Chagall.
-Tempos de Pintura.
Xunta de Galicia, 1985.
-1990. Becas e adquisicións.
Xunta de Galicia, 1986.
|
|
Son las luces de un paisaje nocturno del que mágicamente el pintor borra todo lo superfluo para dejar sólo un armazón geométrico construido con colores. El artista mezcla ceras naturales y pigmentos elaborando pacientemente la pasta pictórica. Crea sus propios colores y, soñando con azules y morados nos lleva a fucsias, rojos, anaranjados y amarillos con un lenguaje sintético que respira incitación y sentimiento.
Son as luces dunha paisaxe nocturna do que maxicamente o pintor borra todo o superfluo para deixar só un armazón xeométrico construído con cores. O artista mestura ceras naturais e pigmentos elaborando pacientemente a pasta pictórica. Crea as súas propias cores e, soñando con azuis e morados nos leva a fucsias, vermellos, alaranxados e marelos cunha linguaxe sintética que respira incitación e sentimento.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...