| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Dos figuras de pie entre plantas y jaulas con pájaros, en una estancia abierta al fondo. Los personajes, con atuendos campesinos y expresión ingenua, están encuadrados en un espacio mínimo cuya sensación de profundidad viene dada por la disposición del suelo y las paredes de la habitación. El acento de pose de las figuras queda mitigado por el ambiente de ternura que emana del conjunto, que trasluce el talante lírico del pintor que gusta de plasmar momentos menudos, la epopeya de las pequeñas cosas familiares que quedan en el recuerdo, con un registro cromático de marrones amarillos, anaranjados y verdes que dejan marcadas las cerdas del pincel sobre la tela.
«Arte Galega na Colección Caixavigo S. XX» del 20 de abril al 24 de mayo de 1992 en el Auditorio de Galicia, Santiago.
«Arte Galega na Colección Caixavigo S. XX» Catálogo con el nº 83.
Temos dúas figuras de pé entre plantas e gaiolas con paxaros nunha estancia aberta ao fondo por unha fiestra. Os personaxes, con vestimentas campesiñas e expresión inxenua están encadrados nun espacio mínimo cunha sensación de profundidade que vén dada pola disposición do chan e as paredes do cuarto. O acento de pose das figuras queda mitigado polo ambiente de tenrura que brota do conxunto, que trasloce o talante lírico do pintor ao que lle gusta plasmar momentos miúdos, a epopeia das pequenas cousas familiares que quedan no recordo, cun rexistro cromático de marróns, marelos, alaranxados e verdes que deixan marcadas as serdas do pincel encol da tea.
"Arte galega na Colección Caixavigo S.XX", do 20 de abril ao 24 de maio de 1992 no Auditorio de Galicia, Santiago.
"Arte galega na colección Caixavigo S.XX", catálogo co nº 83.
Su padre, poeta y periodista, amigo de pintores, le habitúa, desde muy niño, a convivir con artistas, entre ellos Manuel Colmeiro, con quien mantendrá una amistad permanente. Realiza los estudios superiores de Bellas Artes, desde 1962 a 1967, en San Carlos, Valencia, y San Fernando, Madrid, pensionado por la Diputación provincial de Pontevedra. Al concluir los estudios gana pensión de paisaje para El Paular. Se dedica a la enseñanza, como profesor de dibujo en Institutos de Enseñanza Media en Vigo, Santiago, Sanxenxo y Carril. Durante cuatro años reside en Venezuela, país que recorre, así como otros de Suramérica, lo que influye en su concepto del color y la forma. Realizó una amplia labor de ilustrador en el desaparecido diario «Arriba» y en otros medios. Comienza a exponer muy joven, a principios de la década de los sesenta, en Vigo, y lo ha hecho en numerosas ciudades de España y Suramérica. Ha viajado por Francia y el Norte de Africa. Poseen obras suyas los museos de Vigo, Sada, A Coruña y Pontevedra. Sevillano cultivó inicialmente el paisaje, desde un expresionismo directo, en verdes y negros, para derivar hacia una composición de figuras personalísima, en la que la multitud juega un papel fundamental en escenas de la vida cotidiana. Sus romerías dicen de la gracia ingenua de las gentes, de miradas expectantes y como ensimismadas, con muchachas que llevan flores en las manos, ropas multicromáticas y habitan paisajes de ensueño. Una paleta caliente y lírica, y un temperamento poético, invade la pintura de este artista, que de la América hispana y autóctona nos trajo una tipología exótica, ambientada en fondos de oro y plata, como si de los iconos orientales aprovechara los ambientes para idealizarlos a su modo. A veces, vagamente influido por Chagall, nos da criaturas que levitan, semovientes que vuelan y pájaros que se humanizan, en ambientes donde todo es ingrávido y como si respondiera a una fábula primitiva recreada por Miguel Angel Asturias. Sus bodegones, de una etapa intermedia, tienen una gama neutra muy orquestada, en tierras, ocres y azules ocasionales, de sencilla y profunda emoción.
-Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Pablos, Francisco: Pintores gallegos. Vol. I. Vigo, 1980. -Pablos, Francisco: Serografías de Arte. Vigo, 1971. -Pablos, Francisco: Colección Adriano Marques de Magallanes. Vigo, Excmo. Ayuntamiento, 1992. -Chávarri, Raúl: Pintura española contemporánea. Madrid, Ibérico Europea de Edic. 1972. -Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, Caixa Galicia, 1987. -Vidal, Abascal: De la Universidad y de la pintura gallega. Compostela, 1978. -Gran Enciclopedia Gallega. Gijón, S. Cañada, edit., 1974. -Arte Gallego en Caixa Galicia. A Coruña, Fundación Caixa Galicia, 1992.
Seu pai, poeta e periodista, amigo de pintores, afaino desde moi neno a convivir con artistas, entre eles Manuel Colmeiro, con quen manterá unha amizade permanente. Realiza os estudios superiores de Belas Artes desde 1962 a 1967 en San Carlos, Valencia, e San Fernando, Madrid, pensionado pola Deputación Provincial de Pontevedra. Ó remata-los estudios gaña a pensión de paisaxe para O Paular. Dedícase á ensinanza como profesor de debuxo en institutos de ensinanza media en Vigo, Santiago, Sanxenxo e Carril. Durante catro anos reside en Venezuela, país que percorre, así como outros de Sudamérica, o que inflúe no seu concepto da cor e a forma. Realizou un amplo labor de ilustrador no desaparecido diario "Arriba" e noutros medios. Empeza a expoñer moi novo, a principios da década dos sesenta, en Vigo, así como en numerosas cidades de Espaaña e Sudamérica. Viaxou por Francia e polo norte de África. Posúen obras súas nos museos de Vigo, Sada, A Coruña e Pontevedra. Sevillano cultivou inicialmente a paisaxe, desde un expresionismo directo, en verdes e negros para derivar cara a unha composición de figuras moi persoal, na que a multitude xoga un papel fundamental en escenas da vida cotía. As súas romarías din da gracia inxenua das xentes, de miradas expectantes e como ensumidas, con mozas que levan flores nas mans, roupas muticromáticas e que habitan en paisaxes de fantasía. Unha paleta quenta e lírica e un temperamento poético invaden a pintura deste artista que nos trouxo da América hispana unha tipolioxía exótica, ambientada en fondos de ouro e prata, coma se dos iconos orientais aproveitase os ambientes para os idealizar ó seu xeito. Ás veces vagamente influído por Chagall, dános criaturas que levitan, semoventes que voan e paxaros que se humanizan, en ambientes onde todo é ingrávo e coma se respondese a unha fábula primitiva recreada por Miguel Ángel Asturias. Os seus bodegóns da etapa intermedia caracterízanse por teren unha gamma neutra moi orquestrada en terras, ocres e azuis ocasionais, cunha sinxela e profunda emoción.
-Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981. -Pablos, Francisco: Pintores gallegos. Vol. I. Vigo, 1980. -Pablos, Francisco: Serografías de Arte. Vigo, 1971. -Pablos, Francisco: Colección Adriano Marques de Magallanes. Vigo, Concello, 1992. -Chávarri, Raúl: Pintura española contemporánea. Madrid, Ibérico Europea de Edic. 1972. -Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, Caixa Galicia, 1987. -Vidal, Abascal: De la Universidad y de la pintura gallega. Compostela, 1978. -Gran Enciclopedia Gallega. Gijón, S. Cañada, edit., 1974. -Arte Gallego en Caixa Galicia. A Coruña, Fundación Caixa Galicia, 1992.
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
Dos figuras de pie entre plantas y jaulas con pájaros, en una estancia abierta al fondo. Los personajes, con atuendos campesinos y expresión ingenua, están encuadrados en un espacio mínimo cuya sensación de profundidad viene dada por la disposición del suelo y las paredes de la habitación. El acento de pose de las figuras queda mitigado por el ambiente de ternura que emana del conjunto, que trasluce el talante lírico del pintor que gusta de plasmar momentos menudos, la epopeya de las pequeñas cosas familiares que quedan en el recuerdo, con un registro cromático de marrones amarillos, anaranjados y verdes que dejan marcadas las cerdas del pincel sobre la tela.
«Arte Galega na Colección Caixavigo S. XX» del 20 de abril al 24 de mayo de 1992 en el Auditorio de Galicia, Santiago.
«Arte Galega na Colección Caixavigo S. XX» Catálogo con el nº 83.
Temos dúas figuras de pé entre plantas e gaiolas con paxaros nunha estancia aberta ao fondo por unha fiestra. Os personaxes, con vestimentas campesiñas e expresión inxenua están encadrados nun espacio mínimo cunha sensación de profundidade que vén dada pola disposición do chan e as paredes do cuarto. O acento de pose das figuras queda mitigado polo ambiente de tenrura que brota do conxunto, que trasloce o talante lírico do pintor ao que lle gusta plasmar momentos miúdos, a epopeia das pequenas cousas familiares que quedan no recordo, cun rexistro cromático de marróns, marelos, alaranxados e verdes que deixan marcadas as serdas do pincel encol da tea.
"Arte galega na Colección Caixavigo S.XX", do 20 de abril ao 24 de maio de 1992 no Auditorio de Galicia, Santiago.
"Arte galega na colección Caixavigo S.XX", catálogo co nº 83.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...