| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Mª Antonia Dans pasó la mayor parte de su infancia y adolescencia en Oza de los Ríos, cerca de Curtis. Desde muy joven comenzó a pintar; estudió en A Coruña y a partir de 1952 fijó su residencia en Madrid. Su pintura rebosa poesía, está hecha desde adentro, desde la realidad más profunda. En esta cera, las frutas resaltan con colores luminosos entre las hojas verdes de las ramas, junto al respaldo de la silla, constituyendo un delicioso bodegón, cuyos elementos, más que fijados sobre la superficie del papel, parecen evocados por el encanto particular de su autora.
"Bodegóns e floreiros colección Caixavigo", abril-mayo 1998, en el Centro Cultural Caixavigo.
"Colección Caixanova. Pinceladas Galegas" Círculo de las Artes. Lugo. Del 25 de abril al 23 de mayo de 2008
Mª Antonia Dans pasou a maior parte da súa infancia e adolescencia en Oza dos Ríos, cerca de Curtis (A Coruña). Desde moi nova comezou a pintar; estudiou na Coruña e a partir de 1952 fixou a súa residencia en Madrid. A súa pintura rebosa poesía, está feita desde dentro, desde a realidade máis profunda. Nesta cera, as froitas resaltan con cores luminosas entre as follas verdes das pólas, xunto ó respaldo da cadeira, constituíndo un delicioso bodegón, con elementos que máis que fixados sobre a superficie do papel parecen evocados polo encanto particular da súa autora.
"Bodegóns e floreiros colección Caixavigo", abril-maio 1998, no Centro Cultural Caixavigo.
"Colección Caixanova. Pinceladas Galegas" Círculo de las Artes. Lugo. Do 25 de abril ao 23 de maio de 2008
Inició su formación en la Escuela de Artes y Oficios de A Coruña. A principios de los cincuenta se trasladó a Madrid, donde residió el resto de su vida, y asistió a las clases del Circulo de Bellas Artes y de la Escuela de San Fernando. Comenzó a exponer en 1950, en A Coruña. En Madrid lo hizo por vez primera en 1953. Desde entonces, su obra recorrió toda España y numerosos paises extranjeros, ya que fue invitada por el Gobierno español a importantes colectivas, especialmente la de París, donde se le concedió la Medalla de la Villa, y en cuyo Museo de Arte Contemporáneo obtuvo esa máxima recompensa. Igualmente obtuvo premio de la Fundación March, bolsas de viaje de los Ministerios de Asuntos Exteriores y Educación Nacional, y premios y medallas de las Diputaciones y Ayuntamientos de Córdoba, Badajoz, Alicante, etc. Su obra está extendida por numerosos paradores de turismo, y edificios oficiales y públicos. Está representada en los Museos de Arte Contemporáneo de Madrid, en todos los de Galicia y en buen número de los provinciales de España. La pintura de Mª Antonia Dans, a veces calificada de "naif" es, en realidad, un neo expresionismo de raíz deliberadamente ingenuista, emparentable con modos del bordado pupular, de raíz barroquista. Sus paisajes son elementales, con algo de mosaico. Las faenas del campo, el mundo del mar, están dichos con una referencia dulce y como infantil, en cromatismo muy caliente y contrastado, en el que abundan los carmines, los verdes rutilantes, los azules puros, los amarillos. La materia es gruesa y en el dibujo hay como un recreo en el trazo, aparentando una insistencia de imaginaria torpeza que en definitiva no hace sino añadir gracia, delicia, a esta peculiar e inconfundible expresiòn plástica. Nada más lejos de la pintura de Mª Antonia Dans que cualquier alarde de grandilocuencia. Por el contrario, el intimismo, la máxima sencillez, lo bucólico, inclusive, presiden un quehacer deliberadamente limitado en la tematica y no obstante tan rico, tan cuajado de variaciones. Cuando contemplamos esta pintura parece que ahondamos en el desván de nuestra memoria, para buscar los más felices momentos de la infancia. Uno quisiera habitar los mundos de esta pintura e instalarse para siempre en ellos, porque rebosan dulce amabilidad.
-Areán, Carlos-Antonio: Joven figuración en España. Madrid, Publicaciones Españolas, 1964. -Campoy, A. M.: Diccionario crítico del Arte español contemporáneo. Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1973. -Bustamante, Juby: Mª Antonia Dans. Madrid, Ministerio de Educación y Ciencia, 1974. -Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, Caixagalicia 1987. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo 1981. -Moreno Galván, Jose María: Introducción a la pintura española actual. Madrid, Publicaciones españolas 1960. -Gaya Nuño, J. A.: La pintura española del siglo XX. Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1970. -Pablos, Francisco: Colección Adriano Marques de Magallanes. Vigo, Excmo. Ayuntamiento, 1992.
Inicia a súa formación na Escola de Artes e Oficios da Coruña; a principios dos cincuenta trasladouse a Madrid, onde residiu o resto da súa vida e asistiu ás clases do Círculo de Belas Artes e da Escola de San Fernando. Empezou a expoñer en 1950 na Coruña; en Madrid fíxoo por primeira vez en 1953. Dende aquela a súa obra percorreu toda España e numerosos países estranxeiros xa que a invitou o Goberno español a importantes mostras colectivas, especialmente a de París, onde se lle concedeu a medalla da vila e no cal Museo de Arte Contemporánea obtivo esa máxima distinción. Tamén acadou o premio da Fundación March, bolsas de viaxe dos Ministerios de Asuntos Exteriores e de Educación Nacional, así como premios e medallas das Deputacións e Concellos de Córdoba, Badaxoz, Alicante, etc. A súa obra esténdese por numerosos paradores de turismo e mais edificios oficiais e públicos. Está representada no Museos de Arte Contemporánea de Madrid, en tódolos museos de Galicia e nun bo número dos provinciais de España. A pintura de María Antonia Dans, ás veces calificada de "naif" é, en realidade, un neoexpresionismo de raíz deliberadamente inxenuísta, emperantable cos modos do bordado popular, de raíz barroquista. As súas paisaxes son elementais, con algo de mosaico. As faenas do campo, o mundo do mar están ditos cunha referencia doce e como infantil, cun cromatismo moi quente e contrastado no que abundan os carmíns, os verdes rutilantes, os azuis puros, os marelos. A materia é grosa e no debuxo hai coma un recreo no trazo, aparentando unha insistencia de imaxinaria torpeza que, en definitiva, non fai máis ca lle engadir gracia e delicia a esta peculiar e inconfundible expresión plástica. Nada máis lonxe da pintura de María Antonia Dans que calquera fachenda de grandilocuencia. Ben ó contrario, o intimismo, a máxima sinxeleza, o bucólico incluso presiden unha angueira deliberadamente limitada na temática e malia todo tan rica, tan callada de variacións. Cando contemplamos esta pintura semella afondarmos no desván da nosa memoria para procura-los momentos máis ledos da nenez. Un quixera habita-los mundos desa pintura, instalándose neles para sempre, por rebosaren unha doce amabilidade.
-Areán, Carlos-Antonio: Joven figuración en España. Madrid, Publicaciones Españolas, 1964. -Campoy, A. M.: Diccionario crítico del Arte español contemporáneo. Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1973. -Bustamante, Juby: Mª Antonia Dans. Madrid, Ministerio de Educación y Ciencia, 1974. -Mon, Fernando: Pintura contemporánea en Galicia. A Coruña, Caixa Galicia 1987. -Pablos, Francisco: Plástica gallega. Vigo, Caixavigo 1981. -Moreno Galván, Jose María: Introducción a la pintura española actual. Madrid, Publicaciones españolas 1960. -Gaya Nuño, J. A.: La pintura española del siglo XX. Madrid, Ibérico Europea de Edic., 1970. -Pablos, Francisco: Colección Adriano Marques de Magallanes. Vigo, Concello, 1992.
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
Mª Antonia Dans pasó la mayor parte de su infancia y adolescencia en Oza de los Ríos, cerca de Curtis. Desde muy joven comenzó a pintar; estudió en A Coruña y a partir de 1952 fijó su residencia en Madrid. Su pintura rebosa poesía, está hecha desde adentro, desde la realidad más profunda. En esta cera, las frutas resaltan con colores luminosos entre las hojas verdes de las ramas, junto al respaldo de la silla, constituyendo un delicioso bodegón, cuyos elementos, más que fijados sobre la superficie del papel, parecen evocados por el encanto particular de su autora.
"Bodegóns e floreiros colección Caixavigo", abril-mayo 1998, en el Centro Cultural Caixavigo.
"Colección Caixanova. Pinceladas Galegas" Círculo de las Artes. Lugo. Del 25 de abril al 23 de mayo de 2008
Mª Antonia Dans pasou a maior parte da súa infancia e adolescencia en Oza dos Ríos, cerca de Curtis (A Coruña). Desde moi nova comezou a pintar; estudiou na Coruña e a partir de 1952 fixou a súa residencia en Madrid. A súa pintura rebosa poesía, está feita desde dentro, desde a realidade máis profunda. Nesta cera, as froitas resaltan con cores luminosas entre as follas verdes das pólas, xunto ó respaldo da cadeira, constituíndo un delicioso bodegón, con elementos que máis que fixados sobre a superficie do papel parecen evocados polo encanto particular da súa autora.
"Bodegóns e floreiros colección Caixavigo", abril-maio 1998, no Centro Cultural Caixavigo.
"Colección Caixanova. Pinceladas Galegas" Círculo de las Artes. Lugo. Do 25 de abril ao 23 de maio de 2008
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...