| Inicio |
Información de AutorInformación do Autor ![]() |
Obra en Detalle ![]() |
Resultados Búsqueda ![]() |
Busq. Avanzada ![]() |
Busq. Específica ![]() |
Las barras de óleo al rozar el papel cabrillean y parecen desbordarlo, olvidándose de la descripción física, para sujetar, pictóricamente, formas susceptibles a un ambiente emocional. Las suaves curvas de las frutas y el florero, se oponen a las rígidas líneas de la ventana y de la mesa, con un enfoque fragmentario que hace que los objetos continúen más allá del borde impuesto por el marco del cuadro, en armonía de rojizos, marrones, azules y blancos.
“Bodegóns e Floreiros, Colección Caixavigo” en el Centro Cultural Caixavigo, 1998.
As barras de óleo ó roza-lo papel cabrillean e parecen desbordalo, esquecéndose da descrición física, para suxeitar, pictóricamente, formas susceptibles a un ambiente emocional. As suaves curvas das froitas e o floreiro, opóñense ás ríxidas liñas da ventá e da mesa, cun enfoque fragmentario que fai que os obxectos continúen máis alá do bordo imposto polo marco do cadro, en harmonía de vermellos, marróns, azuis e brancos.
“Bodegóns e Floreiros, Colección Caixavigo” no Centro Cultural Caixavigo, 1998.
Aunque su vinculación al mundo plástico es por completo paralela a su vida, ya que desde niño trabajó en medios creativos publicitarios, como pintor de caballete se ha mostrado relativamente tarde. Comenzó a exponer en 1983, en su ciudad natal. Desde entonces ha realizado muestras con regularidad, en ciudades de Galicia, de España y de Portugal. Es importante su faceta de ilustrador, porque es un dibujante exquisito, de grafismo primoroso, capaz de sintetizar la arquitectura monumental o cualquier objeto en los trazos justos. Fundamentalmente paisajista, y sobre todo, paisajista urbano, digamos de su pintura lo que afirmaba Ortega y Gasset respecto de la literatura de Azorín: «primores de lo vulgar». Porque Alex Vázquez es capaz de hacer motivo plástico de cualquier nadería, de lo secundario y habitualmente inadvertido. Así, un balcón, unas macetas, un interior entrevisto, o simplemente presentido, al través de unos visillos, constituye una pintura de ejecución equilibrada, a veces minuciosa, pero nunca insistida, de manera que la anecdota, como quería el maestro d'Ors, se eleva a categoría. Pintor del sentimiento, de evocaciones y nostalgias, de imaginaciones viscontianas, a caballo entre un barroco intemporal y un novecentismo inexacto, deliberadamente inexacto, para que el motivo y la interpretación se identifiquen sin avasallar. Un pintor sin vanguardias, convencido de que forma, luz y ambiente, son también, y con gran verdad, la verdadera pintura.
-Faraldo, Ramón: Alex Vázquez. Santiago, Fund. Araguaney, 1994. -Fernández del Riego, Francisco: Catálogo. Pontevedra, 1994. -F. Pablos, "O secundario elevado ó protagonismo", presentación del catálogo de la exposición “Bodegóns e Floreiros”, reproducido con el núm. 35. -VV.AA. “Alex Vázquez” catálogo de la itinerante, Xunta de Galicia, con la obra reproducida. - Catálogo de la exposición del Museo de Laxeiro; catálogo de la exposición de la Nueva Sala Caixavigo de 1995.
Aínda que a súa vinculación ó mundo plástico é por completo paralela á súa vida, xa que desde neno traballa en medios creativos publicitarios, como pintor de cabalete apareceu relativamente tarde. Empezou a expoñer en 1983, na súa cidade natal. Desde aquela realizou mostras con regularidade en cidades de Galicia, España e Portugal. É importante a súa faceta de ilustrador porque é un debuxante exquisito, cun grafismo primoroso, capaz de sintetiza-la arquitectura monumental ou calquera obxecto nos trazos xustos. Fundamentalmente paisaxista,e, sobre todo, paisaxista urbano, digamos da súa pintura o que afirmaba Ortega y Gasset respecto da literatura de Azorín: "primores de lo vulgar". Porque Álex Vázquez é quen de facer motivo plástico dunha nadería calquera, do secundario e habitualmente inadvertido. Así, un balcón, unhas macetas, un interior entrevisto, ou simplemente presentido a través dunhas cortinas, constitúe unha pintura de execución equilibrada, ás veces minuciosa, pero nunca insistida, de maneira que a anécdota, como quería o mestre d´Ors, se eleva a categoría. Pintor do sentimento, de evocacións e nostalxias, de imaxinacións viscontianas, a cabalo entre un barroco intemporal e un novecentismo inexacto, deliberadamente inexacto, para que o motivo e a interpretación se identifiquen sen asoballar. Un pintor sen vangardas, convencido de que a forma, a luz e o ambiente son tamén, e con grande verdade, a pintura verdadeira.
-Faraldo, Ramón: Alex Vázquez. Santiago, Fund. Araguaney, 1994. -Fernández del Riego, Francisco: Catálogo. Pontevedra, 1994. -F. Pablos, "O secundario elevado ó protagonismo", presentación do catálogo da exposición “Bodegóns e Floreiros”, reproducido co núm. 35. - VV.AA. “Alex Vázquez” catálogo da itinerante, Xunta de Galicia, coa obra reproducida. - Catálogo da exposición do Museo de Laxeiro; catálogo da exposición da Nova Sala Caixavigo de 1995.
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
|
|
| ||||||||||||
|
Las barras de óleo al rozar el papel cabrillean y parecen desbordarlo, olvidándose de la descripción física, para sujetar, pictóricamente, formas susceptibles a un ambiente emocional. Las suaves curvas de las frutas y el florero, se oponen a las rígidas líneas de la ventana y de la mesa, con un enfoque fragmentario que hace que los objetos continúen más allá del borde impuesto por el marco del cuadro, en armonía de rojizos, marrones, azules y blancos.
“Bodegóns e Floreiros, Colección Caixavigo” en el Centro Cultural Caixavigo, 1998.
As barras de óleo ó roza-lo papel cabrillean e parecen desbordalo, esquecéndose da descrición física, para suxeitar, pictóricamente, formas susceptibles a un ambiente emocional. As suaves curvas das froitas e o floreiro, opóñense ás ríxidas liñas da ventá e da mesa, cun enfoque fragmentario que fai que os obxectos continúen máis alá do bordo imposto polo marco do cadro, en harmonía de vermellos, marróns, azuis e brancos.
“Bodegóns e Floreiros, Colección Caixavigo” no Centro Cultural Caixavigo, 1998.
Visor de Eventos |
|
|
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Buscar en la colección:
Buscar na colección:
| Nombre ArtísticoNome Artístico | NombreNome | ApellidosApelidos | NacimientoNacemento | |
|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | ||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | ||||
| Consultando de registrosrexistros | ||||
| Título | Inv. | Tipo | Técnica | TipologíaTipoloxía | Autor | FechaData | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Filtrar: | |||||||
| PáginaPáxina 1 de 3 | |||||||
| Consultando de registrosrexistros | |||||||
Cargando Datos... |

Cargando Datos...